معنی ابن‌القیسرانی

[ اِ نُلْ قَ سَ ] (اِخ) ابوالفضل محمدبن طاهربن علی المقدسی. محدث و لغوی. مولد او به سال ۴۴۸ هـ .ق . به بیت المقدس. او برای استماع حدیث بحجاز و شام و مصر و فارس و خوزستان و خراسان و بعض دیگر اصقاع مسلمانی رفت و سپس در همدان اقامت گزید و بتدریس و تصنیف پرداخت و در بازگشت از زیارت خانه بربیع الاول ۵۰۷ در بغداد درگذشت. او راست: کتاب اطراف الکتب السته. کتاب اطراف الغرائب لدارقطنی. کتاب الانساب. کتاب جمع بین کتابی ابی نصر الکلاباذی و ابی بکر الاصفهانی و آن در حیدرآباد به طبع رسیده. و نیز آثاری دیگر در تصوف و اشعاری نیکو.[ اِ نُلْ قَ سَ ] (اِخ) ابوزرعه طاهر، فرزند ابوالفضل محمدبن طاهربن علی المقدسی. او نیز چون پدر از محدثین است و پس از وفات ابوالفضل بهمدان درس می گفت. وفات او به سال ۵۶۶ هـ .ق . بوده است.[ اِ نُلْ قَ سَ ] (اِخ) اشرف الدین ابوعبداللََّه محمدبن نصربن صغیر. شاعری از نسل خالدبن ولید. مولد او به عَکّا در ۴۷۸ هـ .ق . او را در ادب ید طولی و از هیئت و نجوم نیز بابهره بوده و با ابن منیر شاعر شیعی مشاعراتی داشته. اشعار او نهایت ظریف و بدیع است. او راست در حق یکی از مغنیان معاصر خود: واللََّه لو انصف العشاق انفسهم فدوک منها بما عزوا و ما صانوا ما انت حین تغنّی فی مجالسهم الا نسیم الصبا و القوم اغصان. وفات ابوعبداللََّه به سال ۵۴۸ به دمشق بوده است. قیسرانی منسوب است به قیسریه یا قیساریه بندری کوچک از بنادر شام که در حروب صلیبیه ویران شده است.