معنی ابن‌الحنایی

[ اِ نُلْ حَ نْ نا ] (اِخ) حسن بن علی بن امراللََّه یا اسرافیل قسطنطینی (۹۵۳-۱۰۱۲ هـ .ق .). پدرش مدرس مدرسهٔ حمزه بیک در بروسه بوده و مولد حسن قسطنطنیه است. او در آنجا بتحصیل ادب و فقه و غیر آن پرداخت و چندی مدرس مدرسهٔ سلمانیه بود. در سال ۹۹۹ بقضای حلب منصوب شد و در ۱۰۰۳ قاضی قاهره گردید و در ذی الحجهٔ ۱۰۰۴ بمباشرت امور شرعیهٔ شهر ادرنه و در جمادی الآخر ۱۰۰۶ بار دوم بقضای مصر بازگشت و سپس شش سال در بروسا و بعض بلاد دیگر قضا راند. عاقبت آنگاه که حکومت رشید را به مصر بدو تفویض کردند بدانجا درگذشت. ابن حنائی تذکره ای مشتمل بر احوال و اشعار شعرای مملکت عثمانی از زمان ظهور آن دولت تا عصر خود نوشته است.