معنی ابراهیم‌بن ماهان

[ اِ مِ نِ ] (اِخ) مکنی به ابواسحاق بن بهمن بن یسک ارّجانی، مشهور به ندیم موصلی. و کلمهٔ ماهان را سپس به میمون تبدیل کرده و ابراهیم بن میمون موصلی گفته اند. ماهان پدر ابراهیم از ارجان بکوفه هجرت کرد و ابراهیم ۱۲۵ هـ .ق . در کوفه متولد شد. اصل این خاندان از دودهٔ بزرگی ایرانیست. و اسحاق معروف پسر ابراهیم گوید: ما ایرانی باشیم از مردم ارجان از موالی حنظلیین و آنان را نزد ما ضیاعی بود. پس از آن ابراهیم بموصل رفته مدتی به آنجا اقامت گزید و شهرت او بموصلی از اینجاست. ابراهیم موسیقی و غنا را از استادان ایرانی فراگرفت و در غنا و اختراع الحان بزمان خویش نظیر نداشته و در کلیهٔ این فنون استادی بی عدیل بوده است. او شوهرخواهر زلزل رازی است و گویند آنگاه که زلزل می نواخت و ابراهیم می سرود مجلس باهتزاز می آمد و نخستین خلیفه که غناء او شنوده مهدی بن المنصور است و بروزگار مهدی و هادی و بالخاصه هرون ابراهیم را در دربار مقامی عالی بوده است. وفات او در ۶۴ سالگی به بغداد به سال ۱۸۸ روی داد.