معنی ابح
8 بازدید
[ اَ بَ ح ح ] (ع ص، اِ) آنکه در آواز بح بح کند. مرد گلوگرفتهٔ گران آواز. || دینار. || فربه. || چوب سطبر. || تیر قمار.[ اَ بَ ح ح ] (اِخ) حسن بن ابراهیم، معاصر مأمون خلیفه. او کتاب الاختیارات را در احکام نجوم برای مأمون نوشته و نیز کتاب المطر و کتاب الموالید از اوست.[ اَ بَ ح ح ] (اِخ) نام شاعری هذلی.
کلمات هم‌قافیه با «ابح»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «بح» برای سرودن شعر