معنی اباره
7 بازدید
[ اَ رَ ] (اِخ) آواران. مردم آوار. قومی از اورال و آلتائی که مدت سه قرن در اروپا قتل و غارت کردند.[ اِ رَ ] (ع مص) رجوع به اِبارت شود.
کلمات همقافیه با «اباره»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ره» برای سرودن شعر