معنی آویز و گریز
7 بازدید
[ زُ گُ ] (ترکیب عطفی، اِمص مرکب) گریز و آویز. عمل جنگ کردن در حال عقب نشستن. جنگ و گریز. کَرّ و فَرّ: زین عاریتی سرای آویز و گریز زآن پیش که برکَنندت ای دل برخیز. رضی نیشابوری.
کلمات همقافیه با «آویز و گریز»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یز» برای سرودن شعر