معنی آلمان

(اِخ) آلمانْی. آلمانی. (دمشقی). نام مملکتی به اروپای مرکزی. حدّ شمالی آن دریای شمال و شبه جزیرهٔ دانمارک و دریای بالتیک و حدّ شرقی، لهستان و حد جنوبی، کشورهای چِکُسلواکی و مجارستان و ایتالیا و سویس و حدّ غربی، هلند و بلژیک و لوگزامبورک و فرانسه میباشد. وسعت سابق آن ۴۷۲۰۳۴ کیلومتر مربع با ۶۶میلیون سکنه بوده است ولی از ۱۹۳۵ م. ببعد به تدریج بر وسعت خاک خود افزوده و ناحیهٔ سار و کشور اطریش و قسمتی از چِکُسلواکی و قسمتی از لهستان را تصرف کرده است و مساحت کنونی آن به ۵۸۳۲۸۰ کیلومتر مربع و جمعیّت آن به ۷۴میلیون میرسد. کرسی آن شهر بِرْلین (بِرْلَن) دارای ۴۲۵۰۰۰۰ سکنه است و یکی از بزرگترین شهرهای صنعتی و سیاسی و علمی و تجارتی آلمان بشمار میرود. کشور آلمان تا سال ۱۸۷۱ م. از کشورهای کوچکی که هر یک صاحب استقلال بودند تشکیل میشد ولی در این سال ویلهِلْم اوّل بدستیاری صدراعظم خود بیسمارک موفق گردید دولت های مزبور را متّحد ساخته و امپراطوری بزرگ آلمان را تأسیس کند. حکومت آلمان تا پایان جنگ ۱۹۱۴ م. مشروطهٔ متّحده بود ولی پس از جنگ (۱۹۱۸) حکومت مشروطهٔ آن به جمهوری مرکّب از ۱۶ دولت تبدیل شد.