درميان ماهرويان مست رويت گشته ام
بي نياز از هيچ بندي بند كويت گشته ام
 

هر كجا پا مي گذاري مي سپارم راه تو
اين چنين از روي تو مفتون و شيدا گشته ام
 

هر كسي مجنون بپندارد چو بيند روي من
خود ندانستم زكي در بند ليلي گشته ام
 

هر زمان بر دل دهم اميد تا وصلش دمیست
زين بشارت بر همه غم ها توانا گشته ام
 

در بن چاه فراق روي تو اي پاكرخ
همچو بيژن بند تقدير ثريا گشته ام
 

در طريق عاشقي چون هجر مي بايد كشيد
هر دمي با ياد روي تو شكيبا گشته ام
 

نرگس چشمت چو ديدستي <<امير>>
از سرير پادشاهي دل گريزان گشته ام