شاليزار سبز مرا ميخواند

با رقص زيباي ساقه هاي برنج

مهرباني زنان بوي بهار نارنج

مردان عرق در پيشاني لبخند مي شوند

وتمامي احساسم در پرواز

به سوي آسمان آبي مهرشان

من با سخاوت سفره ي آنان

در زيتونهاي سبز شقايق مي شوم

وخيره به سفيدي* كته ي خوش طعم

كه بوي زندگي مي دهد

چاي داغ در دستان

با لباس هايي به رنگ گلستان

من بوسه بر لحظه ها ميزنم

لباسهاي رنگي دعوت مي كنند مرا

به دشتي از شقايق ها

كه در آن غنچه هاي مهرشان

به يكباره شكفته مي شوند...

سعيد مطوري/شمع شبستان

از دفتر دوستانه

* كته برنجي نرم است كه در شمال كشور پخته مي شود وبويي خوش، با مزه اي به ياد ماندني دارد.
در نهايت مهر مردم شمال وصفاي سبزشان محيط را سبز تر ميكند.