جانا تو رفتي كاينــــــچنين ، ديوانه ام ديوانه ام

از خويشتن بگريخته ، بيگانه ام بيـــــــــگانه ام


روزي تو بودي شمعم و نوري به جــانم داشتي

آنروزها شمع تو را ، پروانــــــــــه ام پروانه ام


دامن كشيدي از برم ، تا سوخــــت جان و هيكلم

بي توچومست كوچه ها ، بي خانه ام بي خانه ام


گل بودي ام در پيش دل، روشن نمــودي بزم دل

روشن ز نورت بوده اين،كاشانه ام كاشـــــانه ام


ديريست رفته روي تو، ديگر نبيـــــــنم خوي تو

با رفــــــــتن تو مردم و، ويـــــرانه ام ويرانه ام


شبها كه مي گيرد دلم، در كنج تنـــــــــگ منزلم

مِي مي زنم با جمله تن، پــــــيمانه ام پيـــمانه ام

روشن ز نورت بوؠــيدم بي تو شد، همخواب نا امــــــــيّد ها

با مرگ و غم هم بستر و، هم خانه ام هم خانه ام

28/2/84