همين بوسه هم اوّل عـــشق بود

و بيگانگي محمل عــــــشق بود

نفهميدم اينجا تو را ، مـــي روم

كه مرگ آخرين منزل عشق بود

عجب خسته اي از همه بودنــــــم

نمي خواهي اين گاه ، آســــــــودنم

چو شب مي روم ، حمد راهـم بگو

نگه كن ره ِ مـــــرگ پيــــــــمودنم

وفا مـــــــي كنم تا جــــــفا مي كني

و مي ميرم آن دم ، صفا مــــي كني

به تيغم كشي ، بعد ِ مرگــــــــم ولي

به صد شوق و گريه ،دوا مــي كني

ز ياران دل چون تو يــــــاري نشد

ستم كردم و چون تو خـــواري نشد

اميــــــــــدم به پا بوســــت آمد نگر

كه كارش جز اينگونه ، كاري نشد

23/8/87