کوه ِ فرو ریخته !
ای همه هستـــی مرا، زین قــفــس آزاد کن
دل شده خون زین سکوت،حال تو فریاد کن
همچو سیـاوش که شد ، از دل آتــش برون
دوزخ طوفـــانی ام ، جــنَّـت ـ ِ آبــــــاد کن
گفت مرا تا که من ، عاشــق و زارت شوم
همچو عقـــابی بیا ، رقـص تو در بـــاد کن
باز که رفت از بــَرَم ، بال و پـــرم را ندید
ای دل من گریـــه از ، دوری ِ صیـــاد کن
بغض ِ گلو گیر ِ دل ، قامت ِ کوهم شکست
کوه ِ فرو ریخته ! نالــــه چو فرهـــــاد کن
ماه ِ دلــــم می رود ، در غـــم ِ تنهایی اش
در پس ِ این شـام ِ تـار ، گاه ز ِ او یــاد کن
بر دل ِ " دلگیر ِ" من ، زخم ِ هزاران جفا
جان و دلم را بگیــر ، روح مرا شـــاد کن
22 / آذر / 87
مریم تاران
-
اطلاعات
- شاعر : مریم تاران
- ليست اشعار مریم تاران
- نمایش مشخصات
- لينک ثابت
- تاريخ ارسال : 10 دی 1387
- تعداد بازديد: 883
15 نظر