فرصتی بی نظیر - در اولین مجموعه کتاب آوای دل حضور داشته باشید برای توضیحات بیشتر بر روی این نوشته کلیک کنید

به یاد پدر

سلام دوستان

هفتاد سالش بود که ما را ترک کرد.دوم مهرماه روزی بود که پدر از میان ما رفت.خاطرش بسیار عزیز بود و هست.

اواخر عمر شعر می گفت.سروده ی زیر یکی از شعرهایش است که چند بیت آنرا بر سنگ مزارش نوشته ایم.شعر دوم را به یاد او سروده ام،شاید از من راضی باشد.

روحش شاد

فارغ شدم از اين جهان رو سوي جانان مي روم

يك سو نهاده درد و غم شادان و خندان مي روم

پا بند من بود اين جهان گشتم رها زين بند ها

شيدا روان در كوي او مست و خرامان مي روم

تن چون قفس جان بند او محبوس بودم اندراو

بگسستم اينك اين قفس با وجد و شادان مي روم

سرتاسر اين عمر ما بودي دو روزي پيش ما

ديروز گريان آمدم امروز خندان مي روم

بار گران زندگي بشكست بند از بند تن

المنۀ لله كنون بس سهل و آسان مي روم

احمد بود نام من و دارم ز هم نامم اميد

دستم بگيرد آن جهان زين سوي پرْان مي روم

...

کاش آن شب را نمی آمد سحر

کاش گم در راه پیک بد خبر

ای عجب کان شب سحر اما به ما

تیره روزی آمد و شام دگر

دیده پر خون از غم هجران و او

با لب خندان چه آسان بر سفر

ای دریغ از مهربانی های او

دست پر مهر آن کلام پرشکر

غصه ها پنهان به دل بودش ولی

شاد و خرم چهره اش بر رهگذر

در ارزان زان ما بود ای دریغ

گنج پنهان شد به خاک و بی ثمر

تا پدر رفت آن سحر از پیش رو

بی نشان را خاک تیره شد به سر

شمس الدین عراقی

113 نظر

توحید در پاسخ به نظر ریحانه شهریورماه 12, 1389 2:55 بعدازظهر پاسخ

سلام به همه دوستان داغ دیده بایک جمله ترکی حرف دل همتون رو میگم شاید اروممون کنه ای کاش اجل گلوب منی ده راحت ایلیه__ای کاش وسلام به ریحانه خانم مطلبطون روخوندم ازتون تشکر میکنم وهر کمکی بتونم براتون میکنم تا پدرتون رو ببرین کربلا

ریحانه شهریورماه 12, 1389 11:35 صبح پاسخ

توحید جان سلام از خدا برای پدرتون و تمام پدران از دست رفته رحمت و مغفرت اهی خواستارم. چند روز پیش فردی این سایت به من معرفی کرد فردی که در آخرین روز آشناییمون این سایت معرفی کردن و من همیشه ممنونشون هستم. و من مطلب شما رو خوندم و خیلی به هم ریختم .ساعت ها گریه کردم.اینجا که گفته بودید دارم دق ميكنم خدا .وقتي به يادم ميوفته كه بهم ميگفت توحيد يه بار هم جور كن بريم كربلا ...پدر تو رو خدا يه بار بيا توخوابم .پدر من در قید حیاط هستم ایشون 7 سال بیمار بودن و من پرستارشون بودم همیشه به من می گن بیا جور کنیم با هم بریم کربلا اما نمی دونم چرا هیچوقت قبول نکردم همیشه می گن آخر با آرزوی کربلا ..چون من پرستارشونم بدون من ترس رفتن به جایی رو دارن.با خوندن مطلبت خیلی داغون شدم و تازه به خودم اومدم حالا تصمیم گرفتم برم ثبت نام کنم بریم کربلا که تا آخر عمرم عذاب وجدان داغونم نکنه ،که تا آخر عمر ...

Anonymous شهریورماه 10, 1389 6:46 بعدازظهر پاسخ

ای عطر ریخته، عطر گریخته، دل عطران خالی و پر انتظار توست غم یادگار توست نمیدونم چرا خدا این غم رو به بنی آدم دارد . همتون می دونید که هیچ رنج و اندوهی بزرگتر از سوگ عزیز از دست رفته نیست. نه میتونی با کسی تقسیمش کنی نه با همدردی دیگران فراموش میشه. یه خلایی درونت احساس می کنی که انگار پر شدنی نیست یه جایی تو قلبت تو روحت ترک میخوره که هیچ چینی بند زنی نمیتونه وصلش کنه. همیشه خدا اشکت دم مشکته گذر ایام هم هیچ تاثیری نداره با دیدن یه بچه که زمین خورده و گریه میکنه یه مریض تو بیمارستان یا یه فیلم خیلی معمولی اشکت درمیاد انگار همش دنبال یه بهانه میگردی که این بغض تموم نشدنی رو رها کنی با اینکه میدونی اون الان زنده تر از توئه ، شاد و سبکبال و رهاتر از همیشس،کنارته نوازشت میکنه صدات میکنه میدونی الان حال و روزش خیلی بهتر از توئه، میدونی اون به هیچ کدوم از این مراسم ها واشکا و ماتم ها نیاز نداره اما چه میشه کرد، چه میشه کرد با این اندوه جدایی. باید بزاری زمان بگذره ، گذر زمان کار خودشو میکنه اون بهترین همدرده واقعا از بار غمت کم میکنه البته هیچوقت فراموش نمیکنی بلکه باهاش کنار میای میدونی عزیزت یه جایی منتظرته و تو سرانجام دوباره میبینیش. انوقت احساس خوشایندی درون پیدا میشه به دریافت های جدید از زندگی میرسی مردمانت رو بهتر میفهمی یه جایی درونت همون جایی که ترک خورده یه روشنایی نموری میزنه بیرون که دلتو گرم میکنه و چشماتو بیناتر . به یاد اون لحظات سخت میفتی و اون حرف هایی که به زمین و زمان میزدی و گله وشکایت هایی که از خدا و زمونه میکردی و گاهی کفر هم میگفتی. حالا با اون خاطرات و یاد گرم عزیزت و امیدی که به دیدارش داری تازه میفهمی که وقت برای مهربونی غنیمته و باید قدر عزیزانی که در کنارت هستن رو بدونی. تازه زندگی رو می فهمی و ....... تازه میفهمی که زندگی کنی... الهی دیگه غم نبینین

بهار شهریورماه 8, 1389 11:51 بعدازظهر پاسخ

امشب تولد پدرمه این اولین باریه که ...من بعد از ۹ ماه هنوز باور نمیکنم ولی انگار خیلی ها مثه من ... شعرتون واقعا قشنگ بود این آهنگ هم فوق العاده است . میرسد قرنی به پایان و سپهر بایگان دفتر دوران ما هم بایگانی میکند...

امید شهریورماه 8, 1389 11:45 صبح پاسخ

سلام به همه عزیزانی که با من همدردن امروز 19 روزه که پدرمو در اثر ایست قلبی از دست دادم یه بغض بزرگ تو گلومه داره خفم میکنه باورم نمیشه که بابام دیگه نیست همش منتظرم گوشیم زنگ بخوره اسمش بیفته خیلی تنها شدیم بد جور دلم گرفته آرزو خیلی چیزا به دلم موند گریه

مرجان شهریورماه 8, 1389 10:42 صبح پاسخ

بابای من فقط 40سالش بود هنوز اگه زنده بود میشد 53. تورو خدا برای شادی روحش صلوات بفرستین. 25شهریور 13سالگرد فوتشه. بیچاره پدرم نیم ساعت قبل فوتش با همه حرف میزد میخندید نیم ساعت بعش ایست قلبی کرد آخه بابام 1شب قبل از فوتش ورشکست شد و تمام سرمایه اش که چند صد میلیون بود از دست داد. خدا همه رفتگانتو رو بیامرزه.

مرجان شهریورماه 8, 1389 10:31 صبح پاسخ

هشت سال بیشتر نداشتم که تنهای تنهایمان گذاشت . 13سال پیش بود . من اون موقع هیچی حالیم نمیشد اما روز به روز دارم جای خالیشو بیشتر حس میکنم روزی که میخواستم برم خونه شوهرم قلبم شکست به همه اونایی که پدر دارن غبطه میخورم که روز عروسیشون دعای خیر پدرشون همراهشون میشه. قدر پدراتونو بدونین. خدا عمر بده مادرمو که برام هم پدر بوده هم مادر. برای سلامتی مادرم و اینکه سالیان سال کنارم باشه تورو خدا دعا کنی. من بدون مادرم میمیرم. تورو به شهید این ماه قسمتون میدم یه گرهی تو زندگیمه برام دعا کنی تا گره از زنگیم باز بشه. طاعات و عبادات همتون قبول گریه

توحيد شهریورماه 7, 1389 5:41 صبح پاسخ

بازم سلام.دوباره اومدم.اقاي عراقي شب اومدم تو سايتتون وحرف دل تازه بچه ها رو خوندم. الان كه دارم اين مطالب رو مينويسم هنوز نتونستم بخوابم .ياد پدر نازنينم افتادم كه منو با كلي مشكلات تنها گذاشت ورفت.اين فكر كه چرا موقع جون دادن پيشش نبودم داغونم كرده .تا اخر عمرم برادرانم رو نميبخشم انها ميدونستن كه پدرم مريضه ولي بهم نگفته بودن .دارم دق ميكنم خدا .وقتي به يادم ميوفته كه بهم ميگفت توحيد يه بار هم جور كن بريم كربلا ...پدر تو رو خدا يه بار بيا توخوابم ببينمت دلم واست تنگ شده به خدا اگه نياي خودم ديگه ميخام بيام پيشت .پدر جلوي همه ميخندم .شادي ميكنم تا كسي نفهمه كه چي ميكشم گریه

زهرا شهریورماه 6, 1389 11:33 صبح پاسخ

امروز نه روزه که پدر عزیزم از دست دادم احساس تنهایی می کنم الهی که هیچ خونه ای تاحش از دست نده پدرم یکی از فرزندانش تو جنگ از دست داد که اونم 19سالش بود الان من موندم وادرم وبرادرام.

مجتبی شهریورماه 5, 1389 5:56 بعدازظهر پاسخ

انسان وارسته ای بود مرا بیاد پدرم می انداخت خدا رحمتش کند هر وقت به مزارش می رویم بیاد شما هستم شعر زیبائی برایش سروده اید. من هم برای پدرم شعری سروده ام که روی سنگ مزارش درج شده موفق باشید

محمود خوشبخت شهریورماه 5, 1389 0:18 بعدازظهر پاسخ

از هجر پدر در غم جانانه بسوزيم .شمعي شده خاموش به تنهاي پروانه بسوزيم زين درد جگر سوز لحظه اي گرد مزارش بنشينيم .گويم پدر بي توغريبم و غريبانه بگرييم

mehrdad sheyda شهریورماه 5, 1389 10:16 صبح پاسخ

درود عراقی عزیزم/ استاد گرانقدرم / شاد روان پدر شما هم چه شعر زیبایی سرودند / بیخود نیست پسر ایشون هم استاد سخن هستند / می گویند از فضل پدر ترا چه حاصل / اما من میگم همیشه اینطور نیست / از فضل پدر استاد عزیزم خیلی فیض بردند که اینقدر شعر های زیبا می سرایند / اهورایی باشی استاد گرانقدرم ...///

بهار شهریورماه 4, 1389 6:40 صبح پاسخ

سلام به همه دوستان همدردم.من هم 29 شهريور 87 پدرم رو از دست دادم.بعد از 3 ماه دست و پنجه نرم كردن با مريضي شب 19 ماه رمضان تنهامون گذاشت. با اينكه 1 سال و 11 ماه از رفتنش ميگذره هنوز داغش تازس و هنوز لحظه لحظه بودنشو فراموش نميكنم.هنوز منتظرم در خونه با دستاي گرمش باز بشه.غم بي پدري رو هيچكس جز ما داغ پدر ديده ها نميفهمه.ولي مطمئنم واسه همتون هيچي مثل 5 شنبه غروباي بهشت زهرا نميشه.مگه نه؟ واسه شادي روح همه پدرو مادرا دعا ميكنم.همگي منم شريك غمتون بدونيد. دوستايي كه تازه پدر از دست داديد تسليت ميگم منم دوران شمارو داشتم وقتي سال اول نبودش گذشت جاي خاليش رو ميفهميد. بازم اينجا ميام.خدانگهدار همگي Smile

سارا شهریورماه 4, 1389 0:00 صبح پاسخ

امروز دومین ماهی که پدر عزیزم از دست دادم.دلم براش خیلی تنگ شده. دلم برای صداش, برای نگاهش که پر از خستگی بود و برای آغوش گرمش تنگ شده. آه ه خدایا الان از بابای بیچاره من , از اون تن رنجور چی مونده........آه کاش منم با بابام می مردم. کاش زودتر می مردم و داغ پدر نمی دیدم. انسان خلق شده برای داغ دیدن .بابا خوبم کجایی؟ بابا بابا

ashena شهریورماه 3, 1389 11:05 بعدازظهر پاسخ

29 سالش بود که مارو تنها گذاشت ومن هنوز سه سالم تمام نشده بود بعد از فوت پدر هیچ وقت پیش هیج کس اسم پدرمو نیوردم چون خیلی سختم بود کسی بهم ترحم کنه وبگه صغیره و خودمو شاد وشیطون جلوه می دادم .ولی بعضی وقتا بخاطر شیطنتام کسی بهم حرف می زد تا یک ساعت فرصتو غنیمت می دونستم زار زار برای بابام گریه می کردم الان که 26 سالمه هنوز تو خیالم تصور می کنم بابام اومده در دانشگاه و من به اون افتخار میکنم.ای دریغ از حسرت همیشگی............................................

عرفان شهریورماه 3, 1389 2:00 صبح پاسخ

آمد و آتش به جانم کرد و رفت با محبت امتحانم کرد و رفت آمد و بنشست و، آشوبی بپا در میان دودمانم کرد و رفت آمد و روئی گشود و، شد نهان نام خود، ورد زبانم کرد و رفت آمد و او دود شد، من شعله ای در وجود خود، نهانم کرد و رفت آمد و برقی شد و، جانم بسوخت آتشین تر، این بیانم کرد و رفت آمدو آیینه گردانم بشد طوطی بی همزبانم کرد و رفت آمد و قفل از دهانم بر گشود چشمه ی آب روانم کرد و رفت آمدو تیری زد و، شد ناپدید همچنان صیدی نشانم کرد و رفت آمد و چون آفتی در من فتاد سر به سوی آسمانم کرد و رفت از دست دادن پدر خیلی سخته من هم پدر عزیزم رو از دست دادم خیلی سخته خیلی سخت گریه

مهري شهریورماه 2, 1389 8:04 صبح پاسخ

پدرم ديده به سويت نگران است هنوز.غم ناديدن تو بار گران است هنوز آنقدر مهر و وفا بر همگان کردي تو . نام نيکت همه جا ورد زبان است هنوز سلام.بابت همه نوشته هاي دوستان کلي گريه کردم.غم از دست دادن پدر انقدر سخته که نميشه به زبون آورد.فقط اوني که اين دردو کشيده ميتونه باور کنه.من خودم بابامو 89/4/26 در کمال ناباوري از دست دادم.اين هفته چهلمه بابامه اما هنوز من زنده ام.الان ديگه هيچ دليلي واسه زنده موندن ندارم .احساس مي کنم پشتم خاليه خاليه.من به غير از بابام با هيچ کسي رابطه ام خوب نبود.تنها همدمم بابام بود.تمام دردامو به بابام ميگفتم.الان هيچه هيچم فقط اينو ميدونم که يه حسي بهم ميگه منم با خودش ميبره.فقط منتظره همون روزم. غمگین

اصغر شهریورماه 1, 1389 1:51 بعدازظهر پاسخ

اقاي عراقي باتشكر از سايت خوبتان خدمت همه داغ ديدگان هم تسليت مي گويم.

سمانه شهریورماه 1, 1389 1:43 صبح پاسخ

سلام. خیلی تحت تأثیر قرار گرفتم. من هم پدر عزیزتر از جانم رو در 9 مهرماه 88 بعد از یک سال و نیم درد و رنج فراوان در اثر بیماری سرطان در سن 60 سالگی از دست دادم. وقتی رفت، تنها پشت و پناهم برادرم بود ولی ظاهرا دوری بابا خیلی براش سنگین بود. چون هشت ماه بیشتر دوام نیاورد. افسوس... سجاد نازنینم فقط 22 سالش بود و برای من جای خالی پدر رو پر میکرد. در سحرگاه 11 خرداد 89 برای همیشه منو تنها گذاشت. الان 3 ماهه که شبها نمیخوابم.هنوز هم چشم به راهشم و نمیتونم باور کنم که دیگه برنمیگرده... خیلی تنها شدم، برام دعا کنید. در رفاقت،مهربان و با وفا و بی ریا * گاه بخشش، بی تکبر، مظهر جود و سخی نازنین، جان برادر، به ز تو نبود اخی * نور دیده، عشق مادر،شهد گل بودی مرا نوگل نشکفته پرپر، کی زمین جای تو بود * ترک ما گفتی و رفتی، شد قیامت وعده گاه

توحيد مردادماه 30, 1389 6:47 بعدازظهر پاسخ

سلام حدود 1سال پيش پدرم رو در حالي از دست دادم كه لحظه جان دادن پيشش نبودم تو مسافرت بودم كه بهم گفتن پدرت مرد از همه بدتر كه شنيدم تا لحظه اخر منو صدا ميكرد.كاش منم باهاش ميمردم اي خدا

افسون مردادماه 28, 1389 8:08 بعدازظهر پاسخ

امروز سوم بابامه انگار یه تیکه از قلبم کنده شده که هیچ چیز جای خالیشو پر نمی کنه یه حسرت بزرگ رو دلمه, فقط یه بار دیگه بغلش کنم

sina مردادماه 25, 1389 2:51 بعدازظهر پاسخ

salam az samime ghalb aresoye khoshbakhti va sadat mekonam baraye pedareton toye on donya

shirin مردادماه 25, 1389 1:12 بعدازظهر پاسخ

emshab tavalode babame 25e mordad ama 2sale majburam tanha tavalodesho jashn begiramo shame akharo barash ru sange ghabresh fot konam ....kheili sakhte ...............

سارا مردادماه 24, 1389 2:54 بعدازظهر پاسخ

ممنون از شعرهاتون به همه شما از صمیم قلب تسلیت میگم. من هم پدر عزیزم و 3 تیر 89 در شب جمعه ای سیاه در اثر تصادف به دست راننده ای بی وجدان از دست دادم و بدن ضرب دیده و نازنینش و روز پدر به خاک سپردم. این داغ تا آخر عمر روی دل ما می مونه

سوین مردادماه 22, 1389 3:15 بعدازظهر پاسخ

سلام منم بابا نزدیک 6 ساله از دست دادم تو این 6 سال کسی نتونست جای خالی شو واسم پر کنه وقتی به عکس بابام نگا می کنم بی اختیار اشک می ریزم .خیلی دوسش داشتم خیلی Smile

نسرين مردادماه 22, 1389 10:54 صبح پاسخ

سلام دوستان عزيز..فردا 23 مرداد سالگردپدرمه..خيلي دوسش داشتم..الان چند سالي هست كه ديگه نديدمش..دو ماه قبل از اينكه به رحمت خدا بره به خاطر سفري كه مادرم به خارج از كشور داشت و به پدرم ويزا نداده بودن من و بابام با هم روزهاي خوبي و گذرونديم و خيلي برام سخت بود كه ببينم طاقت حتي يك روز دوري از مادرم و نداشت و بعد از برگشتش خيلي خوشحال شدو دو هفته بعد به رحمت خدا رفت..اين شعرو در وصفش گفتم اگه لطف كنيدو براش يه صلوات بفرستيد ممنون ميشم. اي فلك اي آسمان امشب ببار بر اين دلم اين دلم غمگين شده نيست اندر خانه ام اسم پدر آن كه وقتي زنده بود اندر اتاقش خسته و نالان نشست و گريه كرد نيست اينك در اتاقش جاي او خالي شد و قلبم شكست ياد دارم با تن و جسم مريض مي كشيد او غصه و رنج مداوم اي رفيق روزها در فكرو تنهايي غصه ها خورد و نگفت من غم و رنج و بديدم در نگاهش شام و صبح روز آخر كه برفت از خانه ي ما هستي ام از خانه رفت برنگشت ديگر كنار ما قلب ما با رفتنش يكجا شكست بعد از آن رفتن براي ديدنش قلب من بي تاب است هر شب پنج شنبه از اشك من سنگ مزارش شسته و به گمانم قلب او با قلب من همراه است............... گریه

دوستان بابام فقط 48 سالش بود..با پاي خودش رفت بيمارستان تا دقيقه ي آخر چشم انتظار خواهرم بود كه از خارج از كشور بياد و ديگه خيلي دير شده بود و همه ي اون خاطرات بد روزاي آخرو من تنهايي به دوش ميكشم و هر شب واسه مظلومي و مهربونيش گريه ميكنم..قربونش برم..الهي من بميرم دوباره ببينمش...خيلي غصه دارم خيلي...تورو خدا ببخشيد سرتونو درد آوردم..هر كي كه بابا داره خدا واسش نگه داره...

الهام مردادماه 20, 1389 9:44 صبح پاسخ

عالیه مرسی.

Anonymous مردادماه 19, 1389 0:32 صبح پاسخ

لصفا لینک موسیقی رو برام بذارید تا دانلود بزنم ممنون میشم

مشکات مردادماه 17, 1389 1:11 بعدازظهر پاسخ

متاسفم

اشکان مردادماه 15, 1389 7:47 بعدازظهر پاسخ

قشنگه

فاطیماسادات مردادماه 13, 1389 2:03 بعدازظهر پاسخ

سلام ممنون ازسایت خوبتون واین اشعارزیبا ازشعرمرحوم پدرتون برای بنر بابام استفاده کردیم،انشالله که خدارایشون روغزق رحمت بیکران خودش بکنه.. شب میلادامیرالمومنین هرچقدرمنتظربابام نشستیم تابیادوروزش روبهش تبریک بگیم،ولی اون نیومد......همه جاروتاصبح دنبالش گشتیم،صح روزپدر،خبرتصادف ومرگش روبه مادادند.....بابای 54ساله ام عصرجمعه درحالی که ازخیابون رد میشده باسرعت بسیار زیادیک پژودرهمون دم ازدنیامیره......اون راننده اصلا"به این فکرنکرده بودکه فرزندان این مردمنتظرش نشسته اندتابیادخونه وهدیه هاشون روبه دستای مهربون وخسته اش بدن......بابام یه دنیاصبرومظلومیت بود،رفتنش هم بامظلومیت وبی خبری وتنهایی بود. باباخسته نباشی،روزت مبارک..... دعام کنین،خیلی دلتنگشم......

Anonymous مردادماه 13, 1389 2:48 صبح پاسخ

salam ye mahe ke tanham bikasam babam raft chetor delesh oomad?khodaya to chetort delet oomad bikasam koni? baba delam barat tange mehraboonam babaye ghashangam bemiram baba hanooz 42 salet nashode bood ghoorboonet beram midoonam akharesh az doorit joon midam Smile

ر مردادماه 3, 1389 2:14 بعدازظهر پاسخ

با سلام ، عذرخواهی می کنم ، نمیدانستم که وقتی صفحه پاک می شود و خطای شبکه می دهد ، در واقع ارسال انجام شده است ، ببخشید لطفا اگر می شود پیام های اضافی مرا پاک کنید

ر مردادماه 3, 1389 2:11 بعدازظهر پاسخ

سلام ، قبلا سایت شما آقای عراقی عزیز را دیده ام . اکنون جایی برای تبادل نظر عزیز از دست دادگان است . خدای متعال پدر و مادر شما و پدرومادر و عزیزان همه نویسندگان در سایت را قرین رحمت کند و همه بازماندگان را آرامش عنایت فرماید چرا که تنها اوست که می تواند . واقعا که مرگ انسانهای پاک و بی آزار و مهربان ، عادلانه بنظر نمی آید . حیف این پدر و مادرها که از پیش فرزندان رفته اند و فرزندان خود را بی تاب کردند ولی مبدانم تقریبا همه آنها بدون خواست خود و بخواست خدا بجهان دیگر رفته اند . خوشا بحال آنها که دارای اعتقادات قوی مذهبی (در هردینی) هستند و می توانند این رفتن ها را بپذیرند . بنظرم بایستی رفتگان خود را دوست بداریم که هستند ، همانطور که بخوابمان می آیند ، می خندند ، اخم می کنند ، خوشحال می شوند و یا ناراحتی شان را نشان می دهند . و بدون دلیل با آنها خداحافظی نکنیم ! با رفتگان خود دوست باشیم و با آنها بگوییم و شاد باشیم . آنچه را که بین همه نویسندگان در این سایت می توان دید ، احترام و علاقه ای است که به رفتگان خود می گذارند . فراموش نکنیم که ما هم می رویم و زمان آنرا نمی دانیم ولی تا هستیم بایست شاد و قوی و عادل باشیم . دوستی میگفت افراد مهربان زودتر از دیگران می میرند ، الآن که خیل رفتگان را می بینم ، متوجه می شوم که راست می گفت : هرچه دلسوزتر ، مهربان تر ، دوست داشتنی تر و ... ، گویا بایستی زودتر برود . واقعا اینها بکجا میروند ، چگونه از قضایایی که هنوز اتفاق نیفتاده با خبرند و نگاهشان به این دنیا ودر واقع دنیای قبلشان چگونه است . استاد عراقی عزیز ، باز هم از شما که متولی این گرد هم آمدن دلشکسته ها هستید سپاسگزاری می کنم (دودفعه موقع ارسال متن ، همه آن پاک شد و ناچار شدمجددا بنویسم ، این هم آخرین سعی )

ر مردادماه 3, 1389 2:09 بعدازظهر پاسخ

سلام ، قبلا سایت شما آقای عراقی عزیز را دیده ام . اکنون جایی برای تبادل نظر عزیز از دست دادگان است . خدای متعال پدر و مادر شما و پدرومادر و عزیزان همه نویسندگان در سایت را قرین رحمت کند و همه بازماندگان را آرامش عنایت فرماید چرا که تنها اوست که می تواند . واقعا که مرگ انسانهای پاک و بی آزار و مهربان ، عادلانه بنظر نمی آید . حیف این پدر و مادرها که از پیش فرزندان رفته اند و فرزندان خود را بی تاب کردند ولی مبدانم تقریبا همه آنها بدون خواست خود و بخواست خدا بجهان دیگر رفته اند . خوشا بحال آنها که دارای اعتقادات قوی مذهبی (در هردینی) هستند و می توانند این رفتن ها را بپذیرند . بنظرم بایستی رفتگان خود را دوست بداریم که هستند ، همانطور که بخوابمان می آیند ، می خندند ، اخم می کنند ، خوشحال می شوند و یا ناراحتی شان را نشان می دهند . و بدون دلیل با آنها خداحافظی نکنیم ! با رفتگان خود دوست باشیم و با آنها بگوییم و شاد باشیم . آنچه را که بین همه نویسندگان در این سایت می توان دید ، احترام و علاقه ای است که به رفتگان خود می گذارند . فراموش نکنیم که ما هم می رویم و زمان آنرا نمی دانیم ولی تا هستیم بایست شاد و قوی و عادل باشیم . دوستی میگفت افراد مهربان زودتر از دیگران می میرند ، الآن که خیل رفتگان را می بینم ، متوجه می شوم که راست می گفت : هرچه دلسوزتر ، مهربان تر ، دوست داشتنی تر و ... ، گویا بایستی زودتر برود . واقعا اینها بکجا میروند ، چگونه از قضایایی که هنوز اتفاق نیفتاده با خبرند و نگاهشان به این دنیا ودر واقع دنیای قبلشان چگونه است . استاد عراقی عزیز ، باز هم از شما که متولی این گرد هم آمدن دلشکسته ها هستید سپاسگزاری می کنم (یکبار متنی رانوشتم ،موقع ارسال همه آن پاک شد ، این یکی را سریعا و کوتاه نوشتم)

ر مردادماه 3, 1389 2:07 بعدازظهر پاسخ

سلام ، قبلا سایت شما آقای عراقی عزیز را دیده ام . اکنون جایی برای تبادل نظر عزیز از دست دادگان است . خدای متعال پدر و مادر شما و پدرومادر و عزیزان همه نویسندگان در سایت را قرین رحمت کند و همه بازماندگان را آرامش عنایت فرماید چرا که تنها اوست که می تواند . واقعا که مرگ انسانهای پاک و بی آزار و مهربان ، عادلانه بنظر نمی آید . حیف این پدر و مادرها که از پیش فرزندان رفته اند و فرزندان خود را بی تاب کردند ولی مبدانم تقریبا همه آنها بدون خواست خود و بخواست خدا بجهان دیگر رفته اند . خوشا بحال آنها که دارای اعتقادات قوی مذهبی (در هردینی) هستند و می توانند این رفتن ها را بپذیرند . بنظرم بایستی رفتگان خود را دوست بداریم که هستند ، همانطور که بخوابمان می آیند ، می خندند ، اخم می کنند ، خوشحال می شوند و یا ناراحتی شان را نشان می دهند . و بدون دلیل با آنها خداحافظی نکنیم ! با رفتگان خود دوست باشیم و با آنها بگوییم و شاد باشیم . آنچه را که بین همه نویسندگان در این سایت می توان دید ، احترام و علاقه ای است که به رفتگان خود می گذارند . فراموش نکنیم که ما هم می رویم و زمان آنرا نمی دانیم ولی تا هستیم بایست شاد و قوی و عادل باشیم . دوستی میگفت افراد مهربان زودتر از دیگران می میرند ، الآن که خیل رفتگان را می بینم ، متوجه می شوم که راست می گفت : هرچه دلسوزتر ، مهربان تر ، دوست داشتنی تر و ... ، گویا بایستی زودتر برود . واقعا اینها بکجا میروند ، چگونه از قضایایی که هنوز اتفاق نیفتاده با خبرند و نگاهشان به این دنیا ودر واقع دنیای قبلشان چگونه است . دوستان اگر ادبی و مرتب ننوشتم ، پوزش می خواهم استاد عراقی عزیز ، باز هم از شما که متولی این گرد هم آمدن دلشکسته ها هستید سپاسگزاری می کنم

علی در پاسخ به نظر saman مردادماه 1, 1389 10:50 بعدازظهر پاسخ

هفته ای دیگه مراسم چهلم پدرم است . هنوز باورم نمیشه که پدرم را از دست دادم . به خدا خیلی مهربون بود . به خدا هنوز زود بود ، موقع رفتن پدرم نبود فقط پنجاه سالش بود . همون لحظه که خاک شد نوه اش امیر علی به دنیا آمد . همهمون رو عزادار کرد ، داغدار کرد .

میلاد مردادماه 1, 1389 1:26 صبح پاسخ

8 سال میگذره و من فقط "به این امید زنده ام که با هر نفس به او نزدیکتر میشوم" برنمی گرده، میدونم... دلم براش خیلی تنگ شده، کاش فقط یه شب به خوابم بیاد خدایا!بنده ات چیزه زیادی میخواد؟! فقط میخواد عزیزش رو از پس سالها یک بار دیگه ببینه!اونم توی خواب! چیزه زیادییه؟!!

آزاده تیرماه 30, 1389 5:40 بعدازظهر پاسخ

سلام آقای شمس الدین عراقی مرسی خیلی اشعار زیبایی بودن .متاسفانه پدر من 17 تیر ماه 89 از دنیا رفت هنوز نتونستم باور کنم که صبح که از خواب بیدار میشم سر سفره ای می شینم که بابا نیست ندیدن لیوان چای بابا سر سفره همه حس و لذت خوردن صبحانه رو از بین میبره .بابا واقعا مهربون و با گذشت بود .حسرت آغوش گرمش تا دم مرگ با من خواهد موند.

ندا تیرماه 25, 1389 7:14 بعدازظهر پاسخ

ی بار اسفند ماه پیام گذاشتم بابای گلم بهمن 88 از این دیار ب دیار ابدی رفتند تا حالا بارها اومدم این سایت انگار ی جورایی ارومم میکند از بر پا کننده این سایت کمال تشکر را دارم خیلی دلتنگشم امیدم بود بابای گلم 6 سال بود که مامانم فوت شده بودند 2 روز بعد ششمین سالگرد مامان بابا فوت شدند لیا قت نداشتم هنگام مرگ هیچکدوم کنارشون باشم مامان ک مکه فوت شدند و بابا تو خواب دو گوهر ارزشمند را از دست دادم خیلی سخته دیگه تحمل دوریشون داره دیوونم میکنه کاش فقط ی بار دیگه میدیدمشون با رفتن بابام کوه پشت سرم خراب شده

سعيد تیرماه 21, 1389 5:48 بعدازظهر پاسخ

روز پدر ازپيشمون رفت به همين سادگي چرا يه بار بغلش نكردم بگم دوست دارم تا حسرت اين كار داشته باشم هنوز چهلمش نشوده من زنده ام ببخشيد نمي تونهام ديگه چيزي بنويسم. خدا همه پدراو بيامرزه

پرهام(ابي) هوشياري تیرماه 20, 1389 3:19 بعدازظهر پاسخ

درود بر پسر عمه عزيز آقا شمس الدين.اميدوارم همشيه در پناه حضرت حق سربلند و پيروز باشي.ممنون از شعرهاي زيبات. ارادتمند پرهام

Anonymous تیرماه 9, 1389 11:19 صبح پاسخ

چهارشنبه دو هفته قبل این موقع من در حالی که در ناباوری فریاد می زدم تا باور نکنم کسی جلو مادرم دراز کشیده و پارچه سفید روش کشیدن پدر منه شب قبل باهاش حرف زدم حالش کاملا خوب بود خیلی خوشحال بود . بعد 25 سال می خواست با مامانم تنهایی بره مسافرت . رفت زیارت حضرت معصومه و جمکران ولی هنوز صبح نشده بود اون سحر شوم که ... پدرم فقط 55 سال داشت. خواهر کوچیکم از شدت شوک می خواست خودشو ... نمی دونم .... چقدر زود همه چی تموم شد .... نمی تو نم باور کنم که دیگه پدرم نمی بینم... همیشه می گفتم مرگ و باور دارم ولی الان .... نمی تونم بفهمم یعنی چی ... دلم می خواد به یه خواب عمیق برم و مدتها از این دنیای کوچک و فنام دور بشم و قتی چشامو باز می کنم بابام جلو نشسته باشه و مثل همیشه لبخند مهربونش روی لبهاش باشه ..... پدرم در حالیکه وضو گرفته بود نماز شب بخونه روی سجادش یه دفعه قلب مهربونش دیگخ نتپید و بابا واسه همیشه چشماشوم بست ....

Anonymous تیرماه 9, 1389 11:12 صبح پاسخ

پدر سایه ای بود و پناهی بود و نیست شانه ام را تکیه گاهی بود و نیست سخت دلتنگم ، کسی چون من مباد سوگ ، حتی قسمت دشمن مباد گفتنش تلخ است و دیدن تلخ تر ” هست ” ناگه ” نیست” گردد در نظر باورم شد ، این من ناباورم روی دوش خویش او را می برم! می برم او را که آورده مرا پاس ایامی که پرورده مرا می برم در خاک مدفونش کنم از حساب خویش بیرونش کنم راست میگویم جز این منظور نیست چشم شاعر از حواشی دور نیست مثل من ده ها تن دیگر به راه جامه هاشان مثل دل هاشان سیاه منتظر تا بارشان خالی شود نوبت نشخوار و نقالی شود هر یکی همصحبتی پیدا کند صحبت از هر جا به جز اینجا کند گفتنش تلخ است و دیدن تلخ تر خوش به حالت ، خوش به حالت ای پدر

عليا تیرماه 9, 1389 9:14 صبح پاسخ

با سلام خيلي زيبا بود كاش درمورد مرگ جواني هم چيزي بود روحش شاد ويادش گرامي موفق باشيد

abolfazl تیرماه 5, 1389 8:55 صبح پاسخ

بسیار بجا وزیبا بود .خدا همه پدران ومادران را بیامرزد

حمزه تیرماه 4, 1389 9:57 صبح پاسخ

ساده بودی مثل سایه مثل شبنم رو شقایق مثل لبخند سپیده مثل شب گریه عاشق

حمزه تیرماه 4, 1389 9:50 صبح پاسخ

ساده بودی مثل سایه مثل شبنم رو شقایق مثل لبخند سپیده مثل شب گریه عاشق

آمنه خردادماه 29, 1389 1:04 صبح پاسخ

ممنون از شما کاش برای مادر هم شعری قرار میداید

آرزو خردادماه 24, 1389 2:30 بعدازظهر پاسخ

سلام.خدا رفته گان همه رو بیامرزه.منم پدرم رو تازه از دست دادم.45 سالش بود.تنهام گذاشت و رفت.دارم دیوونه میشم.تحمل دوریش برام خیلی سخته

فيروزه خردادماه 19, 1389 11:02 صبح پاسخ

سلام ،‌ شاعر گرامي متشكر از قدرداني از گوهري به نام پدر من هم مثل بقيه گريه كردم :‌‌ رفته اي اينك و هر سبزه و سنگ در تمام در و دشت سوگواران توأند رفته اي اينك اما آيا باز برمي گردي ؟‌ چه تمناي محالي دارم !...

-حسين سعادت نيا خردادماه 13, 1389 11:30 صبح پاسخ

ارث پدر ما را ، اندوه مادرزاد - از خاک ما در باد ، بوی تو می آید - تنها تو می مانی ، ما می رویم از یاد

حسين سعادت نيا خردادماه 13, 1389 10:55 صبح پاسخ

پدر ، باران است و مادر ، خاک حاصلخیز ! و زندگی با وجود این دو موجود ِ همزاد است که سبز ِ سبز و آبی ِ آبی ست مادر ، عنوان عاشقانهترین شعر خداست ....

سمانه خردادماه 12, 1389 5:26 بعدازظهر پاسخ

سلام بمیرم واسه دل یتیما..هیچ کی نمیفهمه..دروغ میگن می فهمیم..4 ساله بابا نیست ولی هنوز روز و شبا دلتنگشم..همه چی بهم فشار میاره..کاش بابا بود..خیلی خستم خیلی..

احسان خردادماه 10, 1389 6:08 بعدازظهر پاسخ

سلام غم از دست دادن پدر رو با هیچ چیز نمیشه ارومش کرد من 1 سال پدر عزیزمو از دست دادم تنها تکیه گاه تنها همدم تنها یار و همه چیزمو از دست دادم میگن شب زفاف کم از پادشاهی نیست به شرط انکه پدر کند پسر را داماد خب حالا من چه کنم کی میتونه جاشو بگیره کی باید منو دادماد کنه پدر من 46 سال بیشتر نشد ارزو به دلمون گذاشت و ارزو به دل رفت خدا همه پدرا رو برا خونوادشون حفظ کنه .. شعرتون معرکه بود

p@risa خردادماه 10, 1389 6:51 صبح پاسخ

سلام.خدا پدرای تمام اونای رو که دارنش نگه داره.12 روزه که از رفتنش میگذره هنوزم باور ندارم.لحظه ی جون دادنش بالای سرش بودم سرطان داشت .وای خدا دارم دیوونه میشم. دوریش سخته. پی ام ها رو که خوندم خیلی غمگین تر شدم. ای وای....ولی از یه چیز خیلی خوشحالم وسط ابروهاشو بوسیدم. میگن بهشت نصیبت میشه. وای از جبران زحماتش...

saman خردادماه 7, 1389 7:58 بعدازظهر پاسخ

نمیدونم چرا ... چی شد .... فقط می دومم که خیلی تنها شدم ... خیلی سریع گذشت بهترین دوستم بهترین راهنمام رو از دست دادم . خدا همیشه خوبا رو میبره پیش خودش ... خوندن پی ام ها ادم رو به گریه وا میداره خدایا ادم مگه چقدر تاقت داره ....

شهلا خردادماه 4, 1389 0:56 صبح پاسخ

در عرض سه ماه پدرم ومادرم را ازرست دادم هردو مهربان وعزیز امشب بیاد انها می گریم وخوابم نمیبره امیدم سر کامپیوتر شعرتان رادیدم بیاد همه پدرها ومادرها می گریم

ستاره رحیم زاده خردادماه 2, 1389 11:36 صبح پاسخ

سلام . منم در سن 20 سالگی درست 20 اسفند 89 بابای عزیزمو ازم گرفتن. یکی با ماشین زد بهشون و فرار کرد .43 سالش بود ... من طاقت ندارم . مهربونیاشو می خوام . نوازشش و می خوام . کاش من می رفتم به جای او . واسه شادی روحش صلوات ......

كيان اردیبهشتماه 28, 1389 8:22 صبح پاسخ

حرفهاي ما هنوز نا تمام تا نگاه مي كني وقت رفتن است .... ناگهان چقدر زود دير ميشود(زنده ياد قيصر امين پور)

Anonymous اردیبهشتماه 19, 1389 9:51 بعدازظهر پاسخ

این هفته جمعه میشه سه ماه که بابای عزیزم تنهام گذاشت و رفت.دیوار زندگیم بود که ترک برداشت و شکست و فرو ریخت.دلم دلم داره داد میزنه و میگه میخام ببینمت

سعید اردیبهشتماه 10, 1389 6:59 بعدازظهر پاسخ

چقدر زود رفتی بابا...چه بی خبر....

سعید اردیبهشتماه 10, 1389 6:53 بعدازظهر پاسخ

آه........فقط دوست دارم تایپ کنمو pm ها رو بخونمو گریه کنم................. دارم دیوونه میشم..خداااااااااااااااااااااااااا

lida اردیبهشتماه 10, 1389 6:36 بعدازظهر پاسخ

salam alan ke in pm ro khondam didam man tanha nistam kheili ham dard daram dorost 3sale pish mesle emrooz badtarin rooze zendegim bood roozi ke hich vaght fekre amadanash ra nemikardam delam barash tang shode omidvaram betonam toye oon donya bebinamesh

اکرم اردیبهشتماه 10, 1389 0:49 صبح پاسخ

میبخشید اشک تو چشام اجازه ی دیدن صفحه رو نمیدادو انگشتام تاب فشار دادن حروف رو نداشت....اگه اشتباهی هست بر من ببخشید..... جایشان سبز یادشان گرامی

اکرم اردیبهشتماه 10, 1389 0:14 صبح پاسخ

امشب شب جمه شت....خیلی دلم واسه بابا تنگ شده...14 اریبهشت چهارمین سالیه که پیشم نیست...نمیدونم شما همه لحظات |آخرپیش بابا بودین؟یا تدفینش بودین؟من تو سفر بودم دیر رسیم ندیدمشو باهاش خداحافظی نکردم... هنوزم باورم تمیشه رفته.....خیلی دوسش داشتم....خیلی

Anonymous اردیبهشتماه 6, 1389 4:07 بعدازظهر پاسخ

خیلی ارامش دهند است واقعا از ته دل برایت ارزوزی موفقیت و کامرایی در تمام مراحل زندگیت دارم خیلی دلم تنگ شده بود برای پدر که دو ماه تمام در کما بسر میبرسد . اه میکشم برای مصیبت بزرگی که در زندگی

مریم اردیبهشتماه 4, 1389 6:15 بعدازظهر پاسخ

صدبار خدا مرثیه خوان کرد مرا/در بوته ی صبر امتحان کرد مرا/هرگز نشکست پشتم از هیچ غمی/جز مرگ پدر که ناتوان کرد مرا... 17 بهمن تو یه حادثه وحشتناک هم پدر و هم تک برادرمو از دست دادم ، خیلی تنها شدم ، خدا به همه اونایی که به درد من و شما گرفتارن صبر بده واقعاً دوریشون سخته . . . رفت از سر ما تاج سر ما / زحمتکش و مظلوم خدایا پدر ما / ماتمکده شد خانه ی ما بعد تو بابا / بشکست به یکباره فلک بال و پر ما.. روحشون شاد

علی فروردینماه 31, 1389 5:07 بعدازظهر پاسخ

زندگي دفتري از خاطره هاست خاطراتي كه زتلخي رگ جان ميگسلد: روزي از راه رسيد- كه پدر لحظه بدرودش بود ناله در سينه تنگ- اشك در چشم غم آلودش بود جز غم و رنج توانكاه نداشت سينه اش سنگين بود- قوت آه نداشت. با نگاهي ميگفت: پس از آن خستگي و پيري و بيماريها- دفتر عمر پدر را بستند اي پسر جان، بدرود! اي پسر جان، بدرود! لحظه اي رفت و از آن خسته نگاه- اثري هيچ نبود پدرم چشم غم آلوده حيرانش را بست و ديگر نگشود. *** زندگي دفتري از خاطره هاست خاطراتي كه ز تلخي رگ جان ميگسلد:

سلام فروردینماه 29, 1389 9:01 صبح پاسخ

ایمان معظمی من پدرم 35 روز از دست دادم احساس میکنم خوابه همچی باورم نمیشه تا میخواد باورم شه نفسم بالا نمیاد خیلی دوسش داشتم پر از مهرم محبت بود اما حیف زود از دست دادمش1 روز صبح صدام کردو گفت ایمان رفتم ودیدم حالش بده ساعت 6.30 صبح 2 روز رفتن ccu بعد icu بعد هم در سن 65 سالگی تتنهام گذاشت آرزو داشتم تو عروسیم بود دنیام ازم گرفت خدا همینجور تایپ میکنم و گریــه هنــــــ.وزم خوابم

سعید از رشت فروردینماه 21, 1389 0:07 صبح پاسخ

سلام. الان که تو این سایتم .. میبینم که خیلی ها مشکله منو دارن.. 26 شهریور بود که پدرعزیزم تو 49 سالگی از پیش ما رفت... شاید باور نکنید .ولی همیشه به شوخی به ما میگفت...یه روز از پیشتون میرمو اون روزه که قدرمو بفهمید...حالا تازه میفهم که واسه من هیچکس تو دنیا مثله پدرم نیست .که تکیه گاهم باشه حس میکنم پشتم خالی شده .کاش قدرشو بیشتر میفهمیدم امسال عید جاش خیلی خالی بود... دلم براش تنگ شده یه دنیا ...................................................................................

Anonymous در پاسخ به نظر ندا فروردینماه 15, 1389 0:09 بعدازظهر پاسخ

پریسا سلام خدا بیامرزد تمام اسیران خاک را منم پدر مهربون و دوست داشتنی ام را 15 آذر سال 88 ( عید غدیر ) از دست دادم ، خیلی برام سخته ، پدرم فقط 54 سال داشت خیلی زود بود که بزرگترین تکیه گاهم و از دست بدم آن گوهر گم گشته به دنیا پدرم بود محبوب همه ، یا همه ، تاج سرم بود هر جا که ز من نام و نشانی طلبیدند آوازه نامش سند معتبرم بود *** وای .... صد وای ، اختر بختم پدرم آن صفای جانم مرد مرگ آن مرد ناتوانم کرد چه کنم ؟ بعد از او توانم مرد نگه بی فروغ او میگفت: نور چشمان من خداحافظ واپسین لحظه دیدار است دخترم، جان من خداحافظ

گیلدا فروردینماه 15, 1389 10:57 صبح پاسخ

سلام 11 ساله که پدر دیگه بین ما نیست گاهی وقتی همسرم دخترمو در آغوش می گیره دلم می خواد منم پدر داشتم تا توی آغوشش احساس امنیت می کردم اما افسوس...

مهدی فروردینماه 11, 1389 11:42 بعدازظهر پاسخ

سلامی چوبوی خوش آشنایی اولین دقایق حضورم دراین سایت باشعر شمانازنین شاعر عزیزمواجه شدم شعربا احساس وپرحرارتی است ولی دربعضی ازموارد احساس می شود ارتباط معنایی قوی ای بامخاطب بر قرار نمی شود در بیت اول کاش گم می شد، ( فعل می شد)ودربیت دوم شب سحرشد،(فعل شد) حذف شده اند وباعث نارسایی معنوی شده اند دربیت پنجم «غصه هاپنهان به دل بودش» رنگ وبوی باستانی وکهنگی دارد وبا این شعر قوی هم خوانی ندارد ولی بانگاه دقیق تر به این شعر می توان فهمید که این شاعر گرانبهاشاخصه های شعروکلام را به خوبی داراست و ارتباط عمودی ابیات دراین شعر زیباو نظر گیر است. کارشناس ادبیات

Anonymous فروردینماه 10, 1389 8:26 صبح پاسخ

خدا یا پدر ومادر همه را بیامرزد نزدیک به 25 سال است که اصلا" پدر برای خودم ندیدم اما خوشا به حال اونی که پدرشون درهمین دنیا دیدن اما بعضی ها مثل من که اصلا" پدر برای خودشون ندیدن خیلی سخته

saeed فروردینماه 9, 1389 2:11 صبح پاسخ

hichi tu donya vahshatnak tar az ,az dast dadanet nabud......akhe chetor bavar .konam nabudeto baba...chera intori shod baba…. chera rafti………………… baba rafti vali che zud che bikhabar ...hanuz kheyli bayad pisham mimundi.. daram degh mikoam az nabudet .yade khateratet atisham mizane .. geryam gerefte baba .migan didaremun be ghiyamate..yani man dige toro nadaram..dige nemibinamet .ey vay be hale man ..dus daram hameye ina ye khab bashe o to biay kenaram ta sar ta pato tala begiram … ruhet shad babaye mehrabunam ruhet shad

saeed فروردینماه 9, 1389 1:49 صبح پاسخ

salam

ز_م اسفندماه 28, 1388 8:00 بعدازظهر پاسخ

az samime ghalb tasliat migam chon darketun mikonam.kheyli vahshatnake.emsal avali salie ke manam bedune pedaram bayad sare sofre hafsin beshinam.motmaenam bekame hame talkhe shirinie sare sofre................kash mishod maham kheyli zud miraftim.kheyli zud.kheylikheyli zud

حميد رضا اسفندماه 16, 1388 9:28 صبح پاسخ

درود و سلام خدا بيامرزد آن عزيز آن پدر مهربان آن پيش از ما رفته را

ندا اسفندماه 4, 1388 4:54 بعدازظهر پاسخ

4 بهمن 88 پدر نازنینم همانطور که همیشه می گفتن مرگ ی خواب که دیگه ادم بیدار نمیشه توی خواب رفتن خیلی سر حال بودند 1 سهعت هم در بستر بیماری نخوابیدند خیلی مرد با روحیه ای بودند برام خیلی سخته.....

الهام اسفندماه 4, 1388 4:20 بعدازظهر پاسخ

سلام خدا همه پدران را بیامرزد و روحشان شاد باشد. من هم پدرم پنج بهمن 88 فوت کرد بعد از نماز مغرب و عشا با داشتن سلامتی کامل لبخند به لب رفت و ما رو تنها گذاشت،فردا می شه یک ماه که پدرمو ندیدم ، حسرت به دل یک نگاهشم ، دارم دیونه می شم خیلی سخته ، تنها چیزی که آرومم می کنه فکر اینکه پدرم بدون هیچ دردو عذابی رفته!

غزاله اسفندماه 2, 1388 10:30 بعدازظهر پاسخ

نزدیک یک سال است از غم هجرانش رنج میبرم در جستجوی مرحمی بودم که به این صفحه بدخوردم و جملات زیبای این شعر بیتابم کرد روحشان شاد.

بهنام اسفندماه 2, 1388 7:36 بعدازظهر پاسخ

خدا تمام پدران از دست رفته را بیامرزد

شیوا بهمنماه 25, 1388 11:10 صبح پاسخ

امروز اولین سالگرد پدرم است پدر من هم هفتاد سالش بود که رفت روحشان شاد با اجازتون شعرتون رو گذاشتم در فیس بوکم مرسی

سیامند تحریریان بهمنماه 14, 1388 10:36 بعدازظهر پاسخ

مگر تارم که ناچارم به خاموشی*مگر زارم بیندیشی که آزارم بدرویشی*مگرطنزم بپنداری که خنده م گریه ی روح است*مگر خالی بگردانی که مخمورم به می لیلی*مگر صبرم تهی گردد نه بانگی از منت آید*ز جبر گیتی و مکرجمع نالوطی*دلم یکسر گرفت ساقی،می نابم بده هردم*نه سازم بلکه آوازم،که معنا میکند دایم*به تعبیری چه دلگیر است دلت صوفی*مرا خویشی به خویشی بر نمی آرد*همانم بس که بی خویشم درین درویشی مطلق*ز بی خویشی چه ریشی بر دلم آمد*که اشکم جوی خون گردد *چو اغیار مشتری گردد... "نظمی فی البداهه و بی ویرایش شاید که مقبول واقع آید."

سیامند تحریریان بهمنماه 14, 1388 10:32 بعدازظهر پاسخ

ارغنون ساز فلک رهزن اهل هنر است چون ازین غصه ننالیم و چرا نخروشیم

Anonymous بهمنماه 14, 1388 0:01 صبح پاسخ

سلام منم پدرم دو ساله که از پیشم رفته و با مامانم تنها زندگی میکنم خیلی سختههههههههههههههههههههه

Anonymous بهمنماه 9, 1388 3:27 بعدازظهر پاسخ

llokk

احمدرضا قديريان بهمنماه 4, 1388 11:38 بعدازظهر پاسخ

سلام و تسليت فردا پنجم بهمن ماه سالگرد درگذشت پدرم است. اين غزل را سال گذشته به همين مناسبت سرودم: من از مسیر عبور تو رهگذر شده ام در آسمان تو این گونه بال و پر شده ام همین که چشم گشودم چه سربلند شدی که من هم از پی آن سه پسر، پسر شده ام هنوز آن پسر کوچک توام ای مرد اگرچه من خودم این سال ها پدر شده ام پدر شدم که به سرحد بی کران برسی ولی بدون تو اکنون چه مختصر شده ام چقدر شاخه ی بی گل ترا نخواهم دید؟ چگونه پشت چهل باغ، بی ثمر شده ام؟ تمام عمر شبیه تو بودم و امروز به زخم های نجیبت شبیه تر شده ام اگرچه کودکی ام پشت بادها گم شد و با تموج پاییز همسفر شده ام – هنوز آن پسرم، ایستاده در باران که زیر تازه ترین زخم خویش تر شده ام

بصیر دیماه 29, 1388 10:54 صبح پاسخ

یک شعر درباره پدر

هویدا دیماه 15, 1388 5:24 بعدازظهر پاسخ

سلام الهی دل بی غم داشته باشی بسیارزیبا بود

شیوا آذرماه 26, 1388 8:34 بعدازظهر پاسخ

سلام 47ساله بود که رفت من10سالم بود همه میگفتن قسمتش بود که اونجوری رفت.رفتنش دست خودش نبود. 8سال پیش بود.میخواهیم براش سالگرد بگیریم تنها کاری که میتونم گیر اوردن یک شعر خوب واسه توی کارتشه کمکم کنین...

داریوش آذرماه 26, 1388 10:09 صبح پاسخ

لطفا موسیقی زمینه(تار)را برای برداشت قراردهید

عباس آذرماه 20, 1388 10:12 بعدازظهر پاسخ

خداوند پدرتان رابیامرزاد. بنده هم پدرم را تازگی از دست داده ام آنهم مثل پدر گرامی شما در سن هفتاد سالگی. تازه فهمیده ام چه گوهری از دست داده ام

ر آذرماه 18, 1388 0:38 صبح پاسخ

سلام روح پدرتان شاد ، هیچ کس ابدی نیست . تنها خاطره است که می ماند . تازه چهلمین روز پدرم را پشت سر گذاشتم . اعتقاد دارم که اینها نرفته اند ، هستند و تنها ما از دستشان دادیم ، آن دوست عزیزی که از 7 ماه پیش در سوگ از دست رفته اش نشسته بداند نباید به نبودن کسی که دوستش داری عادت کنی ، تو یادگاری از او هستی همانطور که او یادگاری از پدر و مادرش است ! سعی کنیم آنها را که پیش مان نیستند و همیشه هستند را دائما خوشحال کنیم ، با شادی هایمان ، با انجام آرزوهایشان اگر از دستمان برآید ، و نشان دهیم آنها در آموزش ما موفق بوده اند ، ... و خلاصه روزی در جهانی در کنار هم خواهیم بود . فراموش کردن و ندیدن انسانهای مهربان که دوستشان داریم ، خیلی سخت است شاید هم غیرممکن .خوشا به حال آنان که افراد نامهربان در اطرافشان هستند. من سواد زیادی ندارم و بیشتر نمی دانم و فقط توصیه می کنم قدر ماندگان را بدانیم و به خواست خدا راضی باشیم . آقای عراقی اولین باری است که این سایت را می بینم ، کلمات "پدر شعر " را جستجو می کردم و به سایت شما رسیدم ، خدا شما را حفظ کند ، فاتحه ای اکنون برای پدرتان خواندم ، اینشاا.. خداوند ایشان را بیامرزد . خدا نگهدار.

زهرا آذرماه 17, 1388 11:41 بعدازظهر پاسخ

سلام همیشه میگن خدایکی رومیگیره اما یه بهترشومیده ایشالله بهترین شما هم پیداشده باشه روحش شادددددد

پروين سرداري خردادماه 26, 1388 10:13 صبح پاسخ

با سلام و خسته نباشيد به همه دوستان من چندماهي است كه مادرم را از دست داده ام لطفا براي نوشتن يك شعر برسنگ مزارش مرا راهنمايي كنيد با تشكر

آنا خردادماه 10, 1388 6:14 بعدازظهر پاسخ

16 ارديبهشت پدرم را از دست دادم اونقدر دلم براش تنگه كه نميدانيد.يك ماه بود كه نديده بودمش.ديگه چشمهاي قشنگ وهفت رنگشو نمي بينم ديگه صداي مهربونشو نميشنوم.چطور به نبودنش عادت كنم

محمدشاه كرمي اردیبهشتماه 26, 1388 11:45 بعدازظهر پاسخ

هميشه فاصله هاكوتاه اند دست منوتواز هم دور بگذار نعره بزنم كه جهان من و تونزديك است شايد هنوز درايستگاهت باشم قدرت شعرمن اين را ميگويددست دردستم بگذار وبگذار دينم را برايت اداكنم پدر،سكوت سرد طاقت فرساي سرمايم كجاست دست نجيبت بگذارجسمم تبايت شود اين كمترين خدمتم است من اگرتباه تونشوم شاعرت نخواهم شد. خدارحمتش كنداستادومحشورباعلي(ع)

سلیمان دیماه 9, 1387 8:48 صبح پاسخ

سلام استاد چند سال پیش مادر و چند روز پیش پدرم را از دست دادم نمی دانم چه شعری برای سنگ مزارش بنویسم لطفا مرا راهنمایی کنید ممنون

آرتميز آذرماه 18, 1387 8:01 صبح پاسخ

سلام جناب آقاي عراقي. شعرهاتون عالي هستند استاد و سلام به همه دوستان عزيزي كه از فراق پدر گفته اند. درد همه شما رو درك ميكنم چون دقيقا يك ماه پيش بود كه پدرم در اثر حادثه اي از كنارم رفت. به نقل از آقاي سيستاني: روح تمام پدراني كه نيستند در كنار ما، شاد باد

نيما آبانماه 27, 1387 0:42 بعدازظهر پاسخ

اختر تابنده ام - پدر - برفتي از بر من مقامشان عاليست، متعالي گردد خداوند روح پدر فقيد شما و پدر فقيد بنده حقير و همه رفتگان در خاك را قرين رحمت الهي گرداند آميــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن نيما - بيست و هفتم آبانماه 1387 - طهران

sistani مهرماه 6, 1387 6:14 بعدازظهر پاسخ

با سلام خدمت اقايي عراقي من كمي گرفتار بودم و متا سفانه تازه شعرتان را خوندم پدر يك بار ديگر مرا صدا بزن و سرود اشكهايم را پايان ده اين سطري از شعر پدر بود كه من در حادثه اي كه براي پدرم رخ داده بود سرودم روح تمام پدراني كه نيستند در كنار ما شاد باد از جمله روح پدر شما موفق باشيد

فرشته مه نگار مهرماه 6, 1387 5:35 بعدازظهر پاسخ

سلام استاد گرامي پدر من هم در مهرماه دار فاني رو وداع گفت خدا روح پدر شما و من و همه ي رفته ها رو بيامرزه

ا-م-ي-ر مهرماه 4, 1387 1:01 بعدازظهر پاسخ

سلام جناب عراقي : خوشحالم كه در اين سايت هستيد . من براي اقاي اميريان درخواست نمودم . اوكي شد . ايشان سلام مخصوص دارند . عباداتتان قبول حق . "" ندا ""

امیر مهرماه 3, 1387 11:17 بعدازظهر پاسخ

سلام جناب شمس عزیزم امیدوارم که سلامت باشید و شاد . انشاالله غزلهاتون هزار ساله بشه . امیدوارم همانند پدرتون روی زمین آسمونی زندگی کنید . روحش شاد باشه انشاالله

جمال نقشبندی مهرماه 3, 1387 9:35 بعدازظهر پاسخ

تا جاودانِ ایام جان اشان جاوید

رند تبریزی مهرماه 3, 1387 3:02 بعدازظهر پاسخ

به روز مرگ چو تابوت من روان باشد گمان مبر که مرا درد این جهان باشد جنازه ام چو بدیدی مگو فراق فراف که مرا وصل و ملاقات آن زمان باشد ... ... فرو شدن چو بدیدی بر آمدن بنگر غروب شمس و قمر را چرا زیان باشد کدام دانه فرو رفت در زمین که نرست چرا به دانه ی انسانت این گمان باشد.... حضرت مولانا تسلیت میگم سالگرد وفات پدر محترمتون را استاد....

مريم تاران مهرماه 3, 1387 10:24 صبح پاسخ

سلام استاد چه قدر زيبا سروديد . كاش كسي بعد از رفتن ادم دلش تنگ بشه و ياد ادم رو هميشه زنده نگه داره . كاش ..... موفق و هميشه برقرار باشيد

خندان مهرماه 3, 1387 8:40 صبح پاسخ

روحش شاد

nimanewcomment مهرماه 3, 1387 5:57 صبح پاسخ

روحش شاد.

رند تبریزی مهرماه 2, 1387 8:39 بعدازظهر پاسخ

سلام... آقای شمس الدین شعر اولی کمی مشکل وزنی دارد... ولی شعر دومی خیلی خوب هست... موفق باشید راستی خدا نکند این مصرع را : بی نشان را خاک تیره شد به سر

سپیده عسگری مهرماه 2, 1387 7:41 بعدازظهر پاسخ

بزرگ بود و از اهالی امروز بود و باتمام افق های باز نسبت داشت و لحن آب و زمین را چه خوب می فهمید صداش به شکل حزن پریشان واقعیت بود و پلک هاش مسیر نبض عناصر را به ما نشان داد و دست هاش هوای صاف سخاوت را ورق زد و مهربانی را به سمت ما کوچاند به شکل خلوت خود بود و عاشقانه ترین انحنای وقت خودش را برای آینه تفسیر کرد و او به شیوه باران پر از طراوت تکرار بود و او به سبک درخت میان عافیت نور منتشر می شد همیشه کودکی باد را صدا می کرد همیشه رشته صحبت را به چفت آب گره می زد برای ما یک شب سجود سبز محبت را چنان صریح ادا کرد که ما به عاطفه سطح خاک دست کشیدیم و مثل یک لهجه ی یک سطل آب تازه شدیم و بارها دیدیم که با چه قدر سبد برای چیدن یک خوشه ی بشارت رفت ولی نشد که روبروی وضوح کبوتران بنشیند و رفت تا لب هیچ و پشت حوصله نورها دراز کشید و هیچ فکر نکرد که ما میان پریشانی تلفظ درها برای خوردن یک سیب چه قدر تنها ماندیم ... سلام استاد... یادشون عزیز و گرامی.. در سرودن شعر هر دو بی نظیرید...

آوای دل

آوای دل محبوب ترين سايت شعر فارسي مجموعه اشعار شاعران نامي معاصر و جوان - شعر نو و شعر کلاسيک

فرصتی بی نظیر - در اولین مجموعه کتاب آوای دل حضور داشته باشید برای توضیحات بیشتر بر روی این نوشته کلیک کنید

به یاد پدر

113 نظر

اطلاعات

محبوبترین نوشته ها

نوشته های پیشنهادی

آخرین مطالب انجمن

لینک ها

لطفا برای حمایت از آوای دل کد زیر را در وبلاگ خود کپی کنید

تمامی حقوق متعلق به آوای دل میباشد بنابراین استفاده از مطالب آن در سایت ها و نشریات تنها با ذکر منبع و درج لینک مجاز است

طراحی و پیاده سازی : نیما اصغری - مهدی اشرفی

آوای دل

آوای دل محبوب ترين سايت شعر فارسي مجموعه اشعار شاعران نامي معاصر و جوان - شعر نو و شعر کلاسيک

فرصتی بی نظیر - در اولین مجموعه کتاب آوای دل حضور داشته باشید برای توضیحات بیشتر بر روی این نوشته کلیک کنید

به یاد پدر

113 نظر

اطلاعات

محبوبترین نوشته ها

نوشته های پیشنهادی

آخرین مطالب انجمن

لینک ها

لطفا برای حمایت از آوای دل کد زیر را در وبلاگ خود کپی کنید

تمامی حقوق متعلق به آوای دل میباشد بنابراین استفاده از مطالب آن در سایت ها و نشریات تنها با ذکر منبع و درج لینک مجاز است طراحی و پیاده سازی : نیما اصغری - مهدی اشرفی

تمامی حقوق متعلق به آوای دل میباشد بنابراین استفاده از مطالب آن در سایت ها و نشریات تنها با ذکر منبع و درج لینک مجاز است

طراحی و پیاده سازی : نیما اصغری - مهدی اشرفی