چــــون جــــدا گشــته ز تـــو تنهــــا به ســـر ایــن آرزو پرداخته

گر چـــه مــی تــــرسد که گفت او وصف رخسار دل آرای تو را

گونگـــون افســـانه بـــر چشمش هویــــدا دل قـــوی دارد دگـر

پـــــــــرده بـــر داری چــــو بر دار مکافــاتش زنی او نغمه خوان 

شیخ شهری شد غزلخوان در پی دیدار و عشق شمس دین

شیـــــخ صنعان شد پریشـــان پشت پا بر جمله یاران و مرید

حســن یوسف ذره ای از حسن تو دیدی چه فتنه شد به پا

دوستــــی چون عــــرضه کـــردی بر خلیلت گوید او نمرود را

از دم عیســـــی دمــد عطـــر خوش کاشــانه ات بر مردگان

آنکـــــــه در نیمـــه شبــــان بر چاه می گوید غم هجران تو

بر ســــر محـــراب خــون رنگین کند سجاده را از عشق تو

فــــــــوج فــــوج عاشقــــان از عهـد آدم تا کنون در گردشند

بی نشـــان دیگـــــر ندارد تـــــاب دوری شورشـی بر پا کند

اردکان 15/9/86