کاش در من فرصت فریاد بود

لایق فریاد من فرهاد بود

کاش ابر خسته ای در آسمان

بودم و همراه من چو باد بود

می رهیدم از شما نامردمان

کاش برجای شما بیدادبود

زاده میشد کاش آن ققنوس دل

تا زآتش خانه ام بنیاد بود

بوددرجانم امید زندگی
لیک چون مردم سرورم شاد بود

(شعری ازسالهای خیلی دور دبیرستان )