فرصتی بی نظیر - در اولین مجموعه کتاب آوای دل حضور داشته باشید برای توضیحات بیشتر بر روی این نوشته کلیک کنید

پتوی غزل ها

  وقتی قطاره واژه بر دفتر بخوابد
یعنی که باید این قلم کمتر بخوابد

اسم تو باید با پتوی این غزل ها
بر تختخواب برفی دفتر بخوابد

وقتی نمی خوابی کنارم باز باید
این انتظارم با گلی پرپر بخوابد

دیشب که رفتی گریه هم حتی نکردم
ترسیدم عکست در نگاهی تر بخوابد

بانو قسم خوردم دلم تا آخرین دم
یا با تو یا تنها وٌ بی همسر بخوابد

خوابش گرفته این قلم ، هذیان نگوید!!!
چیزی نمیگویم ، همین! دیگر بخوابد

اهواز 1388/3/19

علی محامی